Bile masuk bulan Februari, atie aku mesti tersentuh... owhhh... sangat tacing... teringat sesuatu pada tarikh 5 Februari... hari lahir salah seorang sahabat... masuk bulan Februari jek, mesti aku teringatkan die... die adalah seorang sahabat yang terbaik penah aku miliki... seronok bile besamenye... aku merajuk, die pujuk... nak tegur aku, die wat lawak dulu... nanti aku ingat die takdela series sangat... sebab kalau die series, aku takut... untuk mengelak aku terus terdiam bile die tegur, jadinye die kene wat lawak dulu... bengong mu ni... macam-macam da kami harungi bersame... die selalu cube sekat perbelanjaan aku, tapi tak penahnye berjaye... sebab aku memang pantang nampak kasut... mesti nak beli punye... padahal kasut da belambak-lambak kat uma, pakainye tak... jadinye die la yang terpakse kurangkan perbelanjaan die... huhuhuhu... saya bukan kaki buli eh... duit die, duit aku... duit aku, duit aku jekla... tu prinsip aku mase tu... bley ke macam tuh? burok naa perangai... sile jangan terpengaruh... jauhi sikap itu... tapi aku takdela kedekut pun... pemurah juga aku...
Besday die yang ke 19tahun, die ajak aku balik ngan die... aku mati-mati taknak... nak balik gak ngan kawan-kawan aku naik bas... die bising-bising, membebel cakap aku taknak balik ngan die... bising jekla... aku pun ajak die lunch same ngan aku... lunch tak jauh pun, dekat-dekat ngan hostel aku jek mase tu... dari dalam bas, aku nampak die da tunggu kat seberang jalan... muke masam jek... aku cepat-cepat turun bas... sekali, aku nampak ade seorang aci jual bunge kat sebelah bustop tu... naseb baik bas tu halang, jadinye die tak nampak yang aku beli bunge tuh... bunge ape ntah... yang kaler biru kecik-kecik tu... hentam jekla... balut pakai suratkabo jek... bedekah plak aku... bunge tu aku sorokkan kat belakang... berkerut-kerut die tengok aku lintas jalan... aku sampai kat die jek, die bley nak membebel lagi... da ajak lunch da kire ok ape... "nah... amek ni... selamat arie jadi..." die tediam, tesenyum tengok aku... tegamam plak die... orang awam pandang-pandang... yela pandangla... da kat tepi jalan kot... memang la orang pandang... bunge betukar tangan... tapi.... mulut die kejap jek senyap... lepas da dapat bunge, sambung membebel lagi.... pottt pettt... pottt pettt... apodaaa...
Mase tu aku demam... tengah exam tuh... last paper... die ajak aku sarapan same... aku pun oder roti telur dan die roti kosong... air macam biase, aku teh tarik, die teh o jek... aku punyela beselere makan... die baru nak suap, tibe-tibe die kate perut die sebelah kanan sakit... aku tanye... "saket kat mane??" belah kanan die kate... dengan lajunye aku kate "apendik kot..." bulat mate die tengok aku bile aku cakap macam tuh... "e'eh takla... gastrik kot... eh... taktaula..." on the way nak anta aku balik, saket die datang lagi... aku ajak die pi klinik... cek punye cek... betol la macam aku kate tadi... doktor saspek die saket apendik... ayoookkkk... bile da balik uma, da telan ubat... saket die datang lagi... kawan die sangat kesian same die... bawak die pi hospital, HKL... sekali kene tahan da... aku yang demam, die plak yang masuk wad... die kene operate... aku risau giler sampai aku takleh nak jawab paper... takpela... midterm mase tu... aku brulang alek ke HKL nak tengok die... sobbb...sobbb...soobbb... ade panjang lagi sebenarnye... pendekkan... besday die yang ke 20tahun, die sambut kat uma ngan family die sebab dalam pantang lepas kene operate...
Untuk besday die yang ke 21tahun, aku dan kawan-kawan lain wat surprise party untuk die... memang surprise la tengok muke die... klaka... aku mase tu sebok nak pindah uma... jadi kene la besih-besihkan uma sebelum pindah... die plak sebok ajak kuar, yela besday die la katekan... memandangkan pagi-pagi aku da plan baik punye ngan kawan die, jadinye aku bagi macam-macam alasan... dari pagi sampai la ke petang... naseb baik memang betol-betol nak pindah uma, jadinye takla nampak pelik sangat... aku besihkan uma tu takdela lame sangat sebenarnye... kejap jek... sebab da ade plan kan... tapi aku bitau die aku cuci uma baru tu sampai lepas magrib baru balik uma... die pun redha jek... kasi aku rehat... kunun aku nie sedang berehat, padahal tengah on the way ke KFC Bisu kat Sentul tuh... aku pun takdela nak call ke msg ke... kunun berehat sangat la ni... bile da sampai KFC, kawan-kawan die yang lain da ade... kitorang set tempat tu sume... pastu roger kawan baik die, si Kering... si Kering pun memainkan watak penting... nak pi cocok duit kat Sentul... padahal kat Giant Batu Caves tu boley jek... die pun ikut jekla kawan baik die tu tanpa mengesyaki ape-ape... si Kering kate nak makan KFC Bisu, die pun ikut jugak... si Kering suh naik atas dulu, die ikut jugak... kitorang da standby dengan mende alah yang boley meletup pastu kuar kertas ape ntah tu... die tak perasan pun kawan-kawan die dok stanby kat tepi tu... bile die masuk, ape lagi kitorang pun tarik la mende alah tu... amekkk kaooo... opocot tekejut... die da macam orang bingung plak... muke die memang teperanjat giler... puass ati aku... tak boley blah siott... time kaseh si Kering...
Dan kepada sahabat, i wish u Happy Becoming Besday!! yang ke 25tahun pada 5 Februari 2011 ni... semoga Allah memberkati segale urusan... semoga Allah panjangkan usia dan mengurniakan kesihatan yang baik berpanjangan kepada anda~... walaupun mungkin anda tak bace blog ni... eppy besday mate cantik~
Just The Way You Are
